อย่าทำให้เหตุการณ์บานปลายจนถึงนองเลือด

การชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยคราวนี้อาจจะนับได้ว่าเป็นการชุมนุมที่มีความสุ่มเสี่ยงต่อการที่จะแปรสภาพกลายมาเป็นสถานการณ์นองเลือดได้มากที่สุดครั้งหนึ่ง

สาเหตุประการหนึ่งที่สิงห์สองสีมองคือการที่ฝั่งผู้มีอำนาจรัฐ (รัฐบาล) ไม่ยึนยอมที่จะให้มีการชุมนุมเกิดขึ้นและทำให้มีการจัดตั้งกลุ่มตรงข้ามเพื่อที่จะสร้างภาพของสถานการณ์ให้มีความรุนแรงและจะได้หาข้ออ้างในการยุติการชุมนุม แต่เงื่อนไขนี้ก็ไม่เกิดขึ้นเพราะกลุ่มพันธมิตรในช่วงวันสองวันที่ผ่านมามีภาพในฐานะของผู้ถูกกระทำอย่างชัดเจน และไม่เล่นด้วยกับการยั่วยุ ดังนั้นในวันที่สามนี้เราจึงได้ยินแต่เพียงข่าวลือของการปะทะกันเท่านั้น แต่น่าจะเกิดขึ้นอีกอย่างแน่นอน แต่เมื่อไหร่นั้นสิงห์สองสีก็ตอบลำบากเหมือนกัน

อีกเรื่องหนึ่งคือการที่รัฐบาลมีชนักติดหลังอยู่ที่คุณจักรภพ เพ็ญแข (หรือเจ๊เพ็ญ) ซึ่งมีภาพของข้อกล่าวหาว่าไม่จงรักภักดี โดยการไปพูดที่ FCCT หรือสมาคมผู้สื่อข่าวต่างประเทศแห่งประเทศไทย ในลักษณะที่นายอภิสิทธิ์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์กล่าวว่า ‘มีทัศนคติที่เป็นอันตราย’

เรื่องนี้สิงห์สองสีไม่อยากเข้าไปวิจารณ์มากมายนัก แต่จะขอกล่าวๆสั้นๆว่าหากว่าท่านจักรภพอยากลดแรงเสียดทานจากสังคมก็สมควรจะลาออกเสีย ส่วนจะถูกหรือผิดนั้นเป็นอีกเรื่อง หากจะลาออกเพื่อรักษาสภาพของรัฐบาลชุดนี้ไว้ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าสรรเสริญ แต่หากท่านต้องการที่จะลากรัฐบาลลงไปด้วย ท่านก็ทำอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆแล้วก็รอดูผลอย่างเดียวละกันว่าจะเป็นอย่างไร

สิงห์สองสีออกตัวไว้ก่อนว่าหากผู้อ่านไม่พอใจที่สิงห์สองสีเขียนก็ต้องเรียนให้ทราบว่า สิงห์สองสีนั้นเป็นกลาง และมองทุกอย่างด้วยความเป็นคนกลางจริงๆ ดังนั้นไม่มีฝั่งไหนที่สิงห์สองสีจะเข้าข้างอย่างเด็ดขาด

ตลอดจนเรื่องของการแก้รัฐธรรมนูญนั้น สิงห์สองสีก็มองเช่นเดียวกันว่า หากหยุดคุยเรื่องนี้ ดองเรื่องนี้ไว้สักระยะหนึ่ง ก็คงจะสามารถหยุดสถานการณ์ไปได้ ตลอดจนหากหยุดและดองเรื่องไว้ ความชอบธรรมที่พันธมิตรจะออกมาชุมนุมก็จะหมดไป และจะสามารถเปิดทางให้ตำรวจสามารถเข้ามาจัดการกับการชุมนุมที่ไม่มีเหตุผลได้

สิงห์สองสีมองว่าเหตุการณ์ทั้งหมดในครั้งนี้เพราะเกิดจากคนในรัฐบาลและคนในกลุ่มพันธมิตรทำตัวเองกันทั้งนั้น คนในรัฐบาลทำตัวเองอย่างไรสิงห์สองสีได้กล่าวไปแล้ว แต่กลุ่มพันธมิตรทำตัวเองอย่างไรสิงห์สองสีก็พอจะอธิบายได้เหมือนกัน

สิงห์สองสีออกอยากจะสมน้ำหน้าพันธมิตรอยู่พอสมควรตรงที่ในช่วงของการมีรัฐบาลที่มาจากการรัฐประหาร พันธมิตรได้แต่นิ่งอยู่เฉยๆและไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ทำให้ในวันนี้พันธมิตรต้องเคลื่อนไหวออกมา โดยต้องชูธงประเด็นการแก้ไขรัฐธรรมนูญและความไม่จงรักภักดีของคนบางคนเป็นธงใหญ่นำหน้า

และที่สิงห์สองสีเห็นแล้วทนไม่ได้ เพราะสิงห์สองสีได้ลงไปอยู่ในสถานการณ์จริงของการชุมนุมวันแรก และอยู่บริเวณใกล้จุดที่ปะทะ ก็เห็นฝ่ายพันธมิตรต่างพยายามบอกกันเองว่าให้ สงบ สันติ อหิงสา แต่ก็ยังมีการตะโกนด่ากันเป็นชุดๆในจุดที่ปะทะโดยไม่ใช่อริยชนอย่างที่ตนเองพยายามเรียกแม้แต่น้อย ตลอดจนการเลือกทำเลในการชุมนุมที่ถึงแม้ว่าจะดูสวยงามและมีความหมายในเชิงนัยยะ แต่ปรากฏว่าเมื่อสิงห์สองสีดูอยู่ห่างๆจากสถานการณ์ตรงนั้นก็พบว่านี่คือทำเลที่ถ้าสมมติพันธมิตรเจอการปิดล้อมสี่ด้าน แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยนอกจากการจนมุมและอาจถึงขั้นนองเลือดเลยทีเดียว

สิงห์สองสีไม่รู้ว่า ฝ่ายพันธมิตรนั้นมีเจตนาอย่างไรลึกๆ หรืออยากเห็นการนองเลือดให้เกิดขึ้นหรือเปล่าก็ไม่ทราบ?

แต่เอาเถิด เมื่อทุกอย่างเป็นแบบนี้แล้ว ก็ได้แต่มองสถานการณ์อย่างห่วงๆ (ห่วงประเทศชาตินะ ไม่ได้ห่วงฝั่งพันธมิตรหรือรัฐบาลหรือฝั่งสนับสนุนแก้ร่าง)

สิงห์สองสีอยากเรียกร้องอยู่อย่างหนึ่งจากทั้งสองฝ่ายคือ อย่าทำให้เรื่องบานปลายจนเกิดสถานการณ์รุนแรงถึงขั้นนองเลือดเลย เพราะมันจะไม่ดีต่อทุกฝ่าย

และสิงห์สองสีก็เชื่อว่า เราคงไม่อยากเห็นพ่อหลวงของเรา เสียใจที่คนไทยต้องมาตีกันเอง